Het was een brief van een mevrouw op leeftijd die ons toestemming gaf om de as van haar man te verstrooien op het terrein, zonder haar aanwezigheid. Ze schreef dat ze geen kinderen had en een taxi vond ze niet fijn. Ik kreeg als locatiemanager niet alle brieven onder ogen maar ik was blij met deze, het voelde niet goed om hier aan voorbij te gaan.

Ik belde met mevrouw en vroeg of het goed was zo. Nee, dat was het niet, maar het kon niet anders. Ik vertelde dat ik haar kwam halen. Ze was verbaasd en accepteerde mijn aanbod.

Op de bewuste dag stopte ik bij haar huis, mevrouw stond al klaar. In de auto vertelde zij dat ze samen met haar man een bakkerszaak had gehad. Het huwelijk was helaas kinderloos gebleven, maar in de bakkerij kwamen veel kinderen en dat had hen gelukkig gemaakt.

Ze wilde eerst de as verstrooien en daarna wel koffie drinken. Ze zocht een mooi plekje onder een boom in de zon, daar hield hij van.

Ik vroeg haar toen we aan de koffie zaten of ze onze nieuwe cake wilde testen. De smaak was prima, maar veel te veel suiker. We moesten er samen om lachen.

Toen ik haar thuis bracht, moest ik mee naar binnen. Daar liet ze mij de voormalige bakkerij zien. Zij vertelde over hun liefde voor de Sinterklaastijd, de borstplaten, pepernoten, de suikerbeestjes. Hoe blij de kinderen dan waren vulde ook hun harten.

Ik reed terug en in gedachten zag ik het jonge bakkersechtpaar druk aan het werk in de bakkerij van voor de oorlog. Ik rook de pepernoten en proefde de suikerbeestjes. Wanneer de Sint weer in het land is moet ik er altijd even aan denken.

Janet de Vries startte in 2010 in de uitvaart. Sinds 2023 werkt zij als zelfstandig uitvaartondernemer en deelt iedere maand in deze krant een verhaal. Verdiepende informatie over onderwerpen rondom de dood, maar ook integere ervaringen uit het werk als uitvaartverzorger. Janet woont met haar gezin in Heerenveen.